{"id":860,"date":"2019-08-31T17:21:22","date_gmt":"2019-08-31T15:21:22","guid":{"rendered":"https:\/\/www.aikido-poznan.pl\/blog\/?p=860"},"modified":"2019-09-01T20:33:15","modified_gmt":"2019-09-01T18:33:15","slug":"iwama-dojo-podroz-do-kolebki-aikido","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.aikido-poznan.pl\/blog\/iwama-dojo-podroz-do-kolebki-aikido\/","title":{"rendered":"Iwama Dojo – podr\u00f3\u017c do kolebki aikido"},"content":{"rendered":"\r\n

Nasz klub jako cz\u0119\u015b\u0107 delegacji International Aikido Federation<\/a> mia\u0142 zaszczyt wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w obchodach Narodowego Dnia Sportu w Iwama Dojo.\u00a0Zapraszamy do przeczytania relacji Tomka Kujawy z tego niezwyk\u0142ego wyjazdu.<\/em><\/p>\r\n

\u201eTomek, czy chcia\u0142by\u015b polecie\u0107 z nami do Japonii?\u201d – na takie pytanie zadane przez Sensei Wojtka i Adama istnieje tylko jedna poprawna odpowied\u017a. Tak, tak, tak!<\/strong> Wszystko to mia\u0142o miejsce p\u00f3\u0142 roku wcze\u015bniej, ale i tak moment wylotu nadszed\u0142 szybko i jakby niespodziewanie. Podr\u00f3\u017c zaj\u0119\u0142a nam oko\u0142o 15 godzin z Poznania przez Warszaw\u0119 a\u017c do Tokyo.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kr\u00f3tkie japo\u0144skie noce<\/h2>\r\n\r\n\r\n\r\n

Na miejscu spotykamy Sensei Adama, kt\u00f3ry ju\u017c nas zameldowa\u0142 w ryokanie, tradycyjnym hotelu japo\u0144skim. Tego dnia mamy kilka godzin na zwiedzenie miasta – odwiedzamy kilka miejsc „must-see” na mapie Tokyo, ale pami\u0119tamy o nadchodz\u0105cych dniach i nie forsujemy si\u0119 zbytnio zwiedzaniem. Temperatura i wilgotno\u015b\u0107 mocno daj\u0105 nam si\u0119 we znaki!<\/p>\r\n

\"Czterej<\/a>

Czterej pancerni i panda<\/p><\/div>\r\n\r\n\r\n\r\n

Poranny trening w Hombu Dojo<\/h2>\r\n

Noc jest kr\u00f3tka, bardzo kr\u00f3tka. Nie ma du\u017co czasu na odpoczynek – ju\u017c pierwszej nocy wstajemy przed 5 rano, \u017ceby punkt 6.00 by\u0107 pod Hombu Dojo na treningu Doshu.<\/strong> Witamy si\u0119 z innymi przedstawicielami IAF (koledzy i kole\u017canki m.in. z Francji, Belgii, Egiptu, Australii, Rumunii) stoj\u0105c w szpalerze pod domem Doshu. Po chwili pojawia si\u0119 sam Doshu – idzie ju\u017c przebrany i namawia nas do jak najszybszego wej\u015bcia na mat\u0119. Oj, b\u0119dzie si\u0119 dzia\u0142o…<\/p>\r\n

\"Przed<\/a>

Przed treningiem w Hombu Dojo<\/p><\/div>\r\n\r\n\r\n\r\n

Os\u0142awiona mata w Hombu – tak, jest twarda. Sk\u0142ada si\u0119 z minimalnej warstwy cienkiej pianki pomi\u0119dzy deskami a materia\u0142em.<\/strong> Dobrze, \u017ce mamy ochraniacze na kolana – takie siatkarskie, kt\u00f3re pomagaj\u0105 przy ukemi i wstawaniu, ale przy suwari wr\u0119cz kalecz\u0105 kolana… O czym przekonuj\u0119 si\u0119 na w\u0142asnym ciele, a w\u0142a\u015bciwie kolanach.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Trening mija szybko i cho\u0107 trwa tylko godzin\u0119, to po\u0142\u0105czenie jet lag, ma\u0142ej ilo\u015bci snu, temperatury oraz wilgotno\u015bci daje si\u0119 mocno we znaki – ten trening wydaje mi si\u0119 ci\u0119\u017cszy ni\u017c ostatni trening na Letniej Szkole Aikido!<\/strong> Patrz\u0119 dooko\u0142a i widz\u0119, \u017ce nie tylko ja mam ten problem. Warunk\u00f3w do padania nie ma – upadasz maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce nie wpadniesz na nikogo, ani nikt nie wpadnie na Ciebie. Ostatnie 10 min to jiu waza, wi\u0119c ka\u017cdy robi dowolne techniki – wi\u0119kszo\u015b\u0107 biegnie do szatni pi\u0107 wod\u0119. Na koniec robimy pami\u0105tkowe fotografie i jedziemy do hotelu po nasze walizki.\u00a0<\/p>\r\n

\"Po<\/a>

Po treningu w Hombu Dojo<\/p><\/div>\r\n\r\n\r\n\r\n

Iwama Dojo – kolebka aikido<\/h2>\r\n

Prosto z Tokyo jedziemy do Iwama Dojo, podr\u00f3\u017c poci\u0105giem (oczywi\u015bcie, \u017ce poci\u0105g by\u0142 na czas!) trwa raptem 2h. Je\u015bli pisa\u0142em, \u017ce w Tokyo by\u0142o gor\u0105co i wilgotno, to nie wiem co napisa\u0107 o Iwama – tam jest jeszcze bardziej duszno i jeszcze wy\u017csza temperatura.<\/strong> Cz\u0142owiek mokry po samym spacerze! Czuj\u0119, \u017ce to b\u0119d\u0105 wyj\u0105tkowe dni…<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n

A jak jest w samym Iwama Dojo? Ju\u017c na stacji wida\u0107, \u017ce tam \u017cy\u0142 O’Sensei. Przy samej stacji stoi pomnik, do Iwama prowadzi „aikido path” z r\u00f3\u017cnymi zdj\u0119ciami z \u017cycia O’Sensei.<\/strong>\u00a0<\/p>\r\n

\"Stacja<\/a>

Stacja kolejowa w Iwama<\/p><\/div>\r\n\r\n\r\n\r\n

Samo dojo to raptem kilka budynk\u00f3w: dojo z kilkoma pokojami, budynek gospodarczy, dawna kwatera O’Sensei i kilka dodatkowych budyneczk\u00f3w (kilka sk\u0142adzik\u00f3w i toalety). I du\u017co teren\u00f3w zielonych na kt\u00f3rych ju\u017c stoj\u0105 namioty i scena z mat\u0105, na kt\u00f3rej w niedziel\u0119 odb\u0119d\u0105 si\u0119 pokazy z okazji 74. edycji Narodowego Dnia Sportu w Japonii.<\/p>\r\n

\"\"<\/a>

„Apartament” w Iwama Dojo<\/p><\/div>\r\n

\""Zaplecze"<\/a>

„Zaplecze” Iwama Dojo<\/p><\/div>\r\n

Ach, by\u0142bym zapomnia\u0142 – pisa\u0142em, \u017ce mata w Hombu jest twarda, prawda? To wyobra\u017acie sobie, \u017ce mata w Iwama Dojo to deski pokryte samym materia\u0142em! Jak ja dzi\u0119kowa\u0142em za moje super mi\u0119kkie ochraniacze na kolana!<\/strong> Oczywi\u015bcie zapomnijcie o „wysokim yoko” – dojo jest na tyle ma\u0142e, \u017ce nasza 25-osobowa grupa plus kilku lokalnych aikidok\u00f3w wype\u0142nia j\u0105 po brzegi. Jest to pewnego rodzaju b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, bo nie wiem czy na tej macie by\u015bmy dotrwali do pokaz\u00f3w. Trening w takim miejscu ma co\u015b magicznego! Sensei Inagaki wspomina, \u017ce w tym dojo sw\u00f3j pot zostawia\u0142 sam O’Sensei i by\u015bmy wynie\u015bli co\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko zwyk\u0142y trening.\u00a0<\/p>\r\n

\"\"<\/a>

Shin Dojo w Iwama Dojo<\/p><\/div>\r\n\r\n\r\n\r\n

Plan pobytu w Iwama Dojo jest do b\u00f3lu prosty<\/strong> – pobudka codziennie o 5, p\u00f3\u017aniej sprz\u0105tanie dojo oraz \u015bwi\u0105tyni przed dojo. Potem godzinny trening od 6, \u015bniadanie, sprz\u0105tanie terenu dojo do 12. O 14 uchi-deshi maj\u0105 obowi\u0105zkowy „free training”, gdzie \u0107wicz\u0105 co chc\u0105, bez nauczyciela. P\u00f3\u017aniej czas wolny i wieczorne keiko. Kolacja, sen. I powt\u00f3rka!\u00a0<\/p>\r\n

\"Ekipa<\/a>

Ekipa sprz\u0105taj\u0105ca Dojo<\/p><\/div>\r\n

\"\"<\/a>

S\u0142ynna kuchnia w Iwama Dojo<\/p><\/div>\r\n

Pewnego dnia pojawia si\u0119 Sensei Isoyama<\/a>, kt\u00f3ry pyta nas sk\u0105d jeste\u015bmy. Kilka os\u00f3b siada na \u0142aweczkach i rozmawiamy z Senseiem. Dopytuje mnie sk\u0105d jestem, ilu nas przyjecha\u0142o – ca\u0142a rozmowa odbywa si\u0119 w j\u0119zyku b\u0119d\u0105cym kombinacj\u0105 japo\u0144skiego i angielskiego. Sensei Isoyama cieszy si\u0119 \u017ce przyjechali\u015bmy a\u017c z Polski – w ko\u0144cu utrzymuje bliskie relacje z Sensei Marianem Wi\u015bniewskim, z kt\u00f3rym i nasz klub ma wiele wsp\u00f3lnego.<\/strong><\/p>\r\n

\"\"<\/a>

Spotkanie z Sensei Isoyama<\/p><\/div>\r\n

Drugiego dnia zostajemy podzieleni na grupy – okazuje si\u0119, \u017ce wraz z \u0141ukaszem nie b\u0119dziemy uke dla Sensei Wojtka i Adama, a b\u0119dziemy w innej grupie razem dawali pokaz! Szok, zaskoczenie, stres, rado\u015b\u0107 – wszystko na raz.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dzie\u0144 Pokazu Ostatecznego<\/h2>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nadchodzi czas na przygotowania, oczywi\u015bcie w ochraniaczach – dostajemy wytyczne: „dwie grupy suwari, dwa razy hanmi handachi i robimy osae waza”. Prosty przekaz, techniki podstawowe – bierzemy z \u0141ukaszem suwari uznaj\u0105c to za \u0142atwiejsze, a tak\u017ce ch\u0119tnych by\u0142o mniej. I jak tylko zrobili\u015bmy pierwsz\u0105 seri\u0119 \u0107wicze\u0144, to zrozumia\u0142em sw\u00f3j b\u0142\u0105d – ochraniacze na nogach pomagaj\u0105 przy upadkach, ale zupe\u0142nie odwrotnie zachowuj\u0105 si\u0119 w przypadku suwari.<\/strong> Koniec ko\u0144c\u00f3w po godzinie suwari mia\u0142em zdarte kolana, a ka\u017cda kolejna pr\u00f3ba ten stan pog\u0142\u0119bia\u0142a…<\/p>\r\n

\"\"<\/a>

G\u0119sto, g\u0119\u015bciej, Iwama Dojo<\/p><\/div>\r\n\r\n\r\n\r\n

Nadszed\u0142 dzie\u0144 pokaz\u00f3w. Widzia\u0142em w swoim \u017cyciu wiele pokaz\u00f3w, kt\u00f3re mo\u017cna okre\u015bli\u0107 jako \u201cspore\u201d: pokazy na 35-lecie aikido w Polsce czy te\u017c ostatnio na 60-lecie aikido w Holandii.\u00a0 Ale 74. Narodowy Dzie\u0144 Sportu w Iwama Dojo – to trzeba zobaczy\u0107, bo napisanie, \u017ce by\u0142o tam z 1000-1500 os\u00f3b, to nic nie napisa\u0107.<\/strong><\/p>\r\n

57 grup pokazuj\u0105cych to oko\u0142o 600 os\u00f3b na macie, do tego minimum drugie tyle na widowniach. 3h oczekiwania – samo stanie plus stres dawa\u0142y o sobie zna\u0107. Dowiadujemy si\u0119 „jeste\u015bcie tu\u017c przed Doshu!” – czyli na sam koniec pokaz\u00f3w, w tzw. „prime time”, czyli stres szybuje w g\u00f3r\u0119. Stajemy w kolejce, 4 grupy przed nami. Czas mija tak szybko, \u017ce nie wiem kiedy jeste\u015bmy na macie.\u00a0<\/p>\r\n

\"W<\/a>

W oczekiwaniu na pokaz<\/p><\/div>\r\n\r\n\r\n\r\n

Uk\u0142on i atakuj\u0119… nie zwracam uwagi na kolana, cho\u0107 wiem co tam si\u0119 dzieje. Adrenalina robi swoje. \u0141ukasz jak zawsze perfekcyjnie wykonuje swoje techniki. Moje kilka razy si\u0119 rozlatuj\u0105, ale chyba nikt tego nie zauwa\u017ca. \u0141ukasz nadrabia moje braki jako uke! Dzi\u0119ki \u0141uki!<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Najwa\u017cniejsza jednak mia\u0142a by\u0107 synchronizacja 4 grup. Staramy si\u0119 sprawdza\u0107 jak inne grupy – sygna\u0142y wydawane przez koleg\u0119 z Australii w og\u00f3le do nas nie docieraj\u0105. Zwalniamy przy ostatnich technikach. Koniec naszego zestawu technik, a tu nadal nie by\u0142o sygna\u0142u 2 min. Co teraz, co teraz?! Na szcz\u0119\u015bcie pojawia si\u0119 upragniony gong! Uk\u0142ony i gong. Przy schodzeniu „pi\u0105teczki” z Sensei Kei Izawa oraz Sensei Wilko Vriesmanem! Pono\u0107 posz\u0142o nam rewelacyjnie!\u00a0<\/p>\r\n